800 milyon yıl önce, Mars ve Jüpiter arasında yer alan ana asteroit kuşağındaki Eulalia adlı büyük bir asteroit, bir çarpışma sonucu parçalandı. Bu olay, milyonlarca parçaya bölünmüş malzemenin Jüpiter'in 3:1 yerçekimsel rezonans bölgesine girmesine yol açtı. Bu bölge, asteroitlerin iç Güneş Sistemi'ne doğru sapmalarına neden olan bir geçiş yolu olarak işlev gördü.

Bu parçaların bir kısmı hemen, diğerleri ise yüz milyonlarca yıl boyunca yavaşça, Yarkovsky etkisi adı verilen küçük ısı kuvvetleriyle harekete geçirilerek iç gezegenlere doğru yönlendirildi. Ay'da bu dönemdeki krater yoğunluğunun artışı, bu olayın kanıtı olarak görülüyor. Ay, tectonik aktivite ve erozyon olmadan yüzeyini koruduğu için, bu eski çarpışmaların izlerini daha iyi saklıyor.

Dünya ve Mars'a ise daha fazla çarpışma gerçekleşmiş olmalı. Dünya'nın daha büyük kütlesi ve daha güçlü yerçekimi, bu nedenle Ay'dan yaklaşık yirmi kat daha fazla nesnenin çarpmasını mümkün kılıyor. Bu dönemdeki iklim soğuması ve biyolojik değişimlerle bu çarpışmaların ilişkisi henüz kanıtlanmamış olsa da, araştırmacılar bu olasılığı ciddiye alıyor. Mars'ta ise bu çarpışmaların volkanik aktiviteyi tetiklediği düşünülüyor.