Hokkaido Üniversitesi'nden Professor Shin Sugiyama ve ekibi, Doğu Antarktika'daki Langhovde Buzulu'na 550 metreden fazla derinlikte delikler açarak, yüzeydeki erime sularının buzulun altına nasıl ulaştığını doğrudan ölçtü. Bu sular, hidrofraktürleşme adı verilen bir süreçle buzun içinden çatlaklar boyunca aşağı inerek tabanı suyla doldurdu ve buzun ağırlığının %97'sini destekleyecek kadar basınç yarattı. Bu basınç, buzun kayalıklardan hafifçe yükselmesine neden oldu ve sürtünmeyi azaltarak hızını %10-20 artırdı.

Ölçümler, bu mekanizmanın daha önce Avrupa, Alask ve Grönland'da gözlemlenmiş olmasına rağmen, Antarktika'da ilk kez doğrulandığını gösteriyor. Buzulun hızlanması, küresel deniz seviyesinin yükselmesine katkıda bulunabilir çünkü Antarktika buzulunun tamamı erirse deniz seviyesi yaklaşık 60 metreye kadar yükselebilir.

Deliklerdeki kameralar, buzun altında 474 metre derinlikte, deniz suyu tabakasında yaşayan bir deniz anemoni ve birkaç ince saplı sünger de kaydetti. Bu canlılar, buzun deniz tabanından ayrıldığı noktanın yüzlerce metre ötesinde yaşarken, buz altındaki gizli bir ekosistemin varlığını ortaya koydu.