Cambridge Üniversitesi astronomi enstitüsünden Richard Dyer ve Christopher Moore, Physical Review Letters'ta yayımlanan çalışmada, kara delik birleşimlerinden sonra oluşan 'ringdown' fazındaki kuazinormal modları (temel notalar, overtonlar ve nonlineer modlar) sistematik olarak ayırt eden yeni bir Bayesian analiz yöntemi geliştirdiler.

Yöntem, bilgisayar simülasyonları üzerinde test edildi ve farklı kütle oranları ile spin konfigürasyonlarında hangi modların ne zaman görünebileceğini haritaladı; bu sayede LIGO ve Virgo gibi mevcut dedektörlerin verilerinden daha zayıf ama bilgilendirici titreşimlerin gürültüden ayrıştırılması mümkün hale geldi.

Araştırmacılar, yöntemin gerçek gözlem verilerinde ne kadar etkili olacağının henüz test edilmediğini ve yüksek kaliteli verinin gerektiğini vurguluyor; gelecekteki nesil yerçekimi dalgası dedektörleriyle birlikte bu haritalar, Einstein denklemlerinin öngördüğü kara delik özelliklerinin doğrulanmasında kritik rol oynayabilir.