Endonezya'nın Aceh eyaletinde, 15. yüzyıldaki Aceh Sultanlığı döneminden bu yana sürdürülen tarek pukat adlı toplu balıkçılık geleneği, kıyı sularında biriken plastik ve evsel atıklar nedeniyle varlığını sürdürmekte zorlanıyor. Panglima laot adı verilen yerel geleneksel balıkçılık otoritesi gözetiminde yürütülen uygulama, bugün yalnızca birkaç kıyı topluluğunda yaşatılmaya çalışılıyor. Geleneksel kurallar, deniz kaplumbağaları gibi tehdit altındaki türlerin alınmaması gibi çevresel koruma hükümleri de içeriyor.
Plastik atıkların ağları tıkaması ve yırtması, balıkçılar için en kritik maliyet baskısını oluşturuyor. Ağ tamiri bazen dört gün sürebiliyor ve fatura 7 milyon rupiya (yaklaşık 390 dolar) kadar ulaşabiliyor; bu tutar, Aceh eyaletindeki aylık asgari ücretin neredeyse iki katı. Banda Aceh belediyesinin çevre departmanından Asnawi, şehirdeki evsel atıkların büyük bölümünün Gampong Jawa Plajı yanındaki çöp depolama tesisine gittiğini ve tesisin 2019'dan beri tasarlanan kapasitesinin üzerinde çalıştığını belirtti.
Geçen yıl bu tesise 90.783 metrik ton atık döküldü; okyanus akıntıları da açık denizden plaja çöp taşıyor. Belediye, 16 mahallede atık ayrıştırma programı başlatmış ve ana nehirlere denize geçişi engellemek için yüzen bloklar yerleştirmiş olsa da, çözümün yeterli olup