Evrenin genişlemesi, ışığın bize ulaşması sırasında uzayın sürekli genişlemesini içerir. Bu nedenle, milyarlarca yıl önce çıkan ışık şimdi ulaşırken, o galaksinin şu anki mesafesi, ışığın çıktığı andaki mesafeden çok daha büyüktür. Gözlemlenebilir evrenin sınırı, 13.77 milyar yıllık evren yaşıyla değil, yaklaşık 45 milyar ışık yılıyla ölçülür. Bu fark, ışık hızının sınırlarını aşan bir hareket değil, uzayın kendisinin genişlemesidir.

Işık hızı, yerel hareketler için geçerli bir sınırdır. Uzak galaksilerin bize uzaklaşma hızı, uzayın genişlemesiyle ortaya çıkar ve bu hız ışık hızını aşabilir. Bu durum, özel görelilik kuramını ihlal etmez çünkü uzayın genişlemesi, nesnelerin uzayda hareket etmesiyle değil, uzayın kendisinin büyümüş olmasıyla ilgilidir. Hubble mesafesindeki nesneler, ışık hızından daha hızlı uzaklaşıyor ve bu, evrenin genişleme hızının bir göstergesidir.

Ancak, 17 milyar ışık yılı ötesindeki nesnelerden gelen ışık, asla bize ulaşamayacak. Bu sınır, kozmolojik olay ufku olarak bilinir ve karanlık enerjinin etkisiyle zamanla 60 milyar ışık yılına kadar genişleyecek, ancak daha sonra sabitlenecek. Yüz milyar yıl sonra, Yerel Grup dışındaki tüm galaksiler gözlemlenebilir evrenden kaybolacak.