Mythos gibi yapay zeka tabanlı araçlar, yeni zafiyetlerin sayısını artırmış olsa da, güvenlik programlarının temel zayıflığı bu keşif hızında değil, onarım sürecinde yatıyor. Kurumlar, zafiyetleri tespit ettikten sonra, onarımları için farklı ekipler arasında uzun onay zincirleri ve değişiklik pencereleriyle uğraşıyor. Bu süreçler, saldırıların dakikalar içinde yayılma hızıyla tamamen uyumsuz.
2025'te ortaya çıkan zafiyetlerin ortalama onarım süresi 55 gündür ve neredeyse yarısı bir yıl boyunca düzeltilmeden kalıyor. Özellikle kritik altyapılar, eski sistemler ve kimlik bazlı riskler için patch uygulama imkânı bile yoktur. Bu durumda, güvenlik ekipleri yalnızca hangi zafiyetin öncelikli olduğunu değil, hangi zafiyetin kritik varlıklara ulaşım yolu oluşturduğunu da anlamalıdır.
Artık güvenlik başarıları, sadece patch kaplaması değil, kritik varlıkların ne kadar süreyle saldırıya açık kaldığına göre ölçülmelidir. Saldırı yolları analiziyle, sadece gerçek tehdit oluşturan yollar üzerinde odaklanmak, onarım yükünü yönetilebilir hale getiriyor ve maruziyet süresini daraltıyor.