Kahverengi ağaç yılanları, Guam'da 1940'ların sonlarında küçük bir popülasyonla başlayarak, bugün 30.000 yılandan fazla bir popülasyona sahip oldu. Bu başarı, genomik analizlerin gösterdiği gibi, yılanların DNA'sındaki yapısal varyasyonlar sayesinde mümkün oldu. Bu varyasyonlar, özellikle bağışıklık ve koklama ile ilgili genlerde yoğunlaşmıştı.

Yeni teknoloji, genomun büyük bölümlerini inceleyerek, daha önce gözden kaçan binlerce yapısal varyasyonu ortaya çıkardı. Bu varyasyonlar, yılanların küçük bir popülasyonla başlayarak bile bu kadar başarılı olmalarının nedenini açıklamaya yardımcı oldu. Ancak, bu varyasyonların Guam'a gelmeden önce var olup olmadığı hala bilinmiyor.

Bu bulgular, koruma biyologları için umut verici. Tehlike altındaki ve yakın akraba evliliğe maruz kalmış popülasyonların, daha önce düşünülenden daha fazla adaptasyon potansiyeline sahip olabileceğini gösteriyor.