Stanford araştırmacıları, yıldızlarına çok yakın dönen ve yüzeyi eriyik kayalarla kaplı bazı dış gezegenlerin, milyarlarca yıl boyunca kalın bir atmosferi koruyabildiğini gösteren bir model geliştirdi. Çalışma, 2026 yılında The Astrophysical Journal Letters’da yayımlandı ve yeni bir bölge olan “kozmos kumbankası” kavramını tanıttı.

Model, eriyik kayaların yüzeyden gaz çıkışını yavaşlattığını, böylece yıldız ışınımının neden olduğu atmosfer kaybıyla denge sağlandığını ortaya koyuyor. 55 Cancri e gibi devasa süper‑Dünya tipindeki lav dünyaları, yoğun bir dış kabuğa sahip olmalarına rağmen güçlü bir dışarı akışa karşılık yeterli outgassing yapabiliyor.

Bu mekanizma, daha uzak mesafedeki gezegenlerin hızlıca katılaşarak gazlarını yer altında hapsederken, daha yakın olanların “hava yok vadisi”ne düşebileceğini açıklıyor. Araştırmacılar, gelecekteki gözlem programlarının bu yeni sınırları test etmesini ve “kozmos sahil şeridi” modelinin kapsamını genişletmesini bekliyor.