Araştırmacılar, Tübingen Üniversitesi'nden Lars Angenent liderliğinde, karbon dioksit, hidrojen ve oksijen gibi temel kimyasalları kullanarak yenilebilir protein ve B9 vitamini (folik asit) üreten iki aşamalı bir mikrobiyal süreç geliştirdi. Bu “power‑to‑protein” ve “power‑to‑vitamin” yöntemi, hayvancılık ve tarıma alternatif bir gıda kaynağı sunmayı hedefliyor.

İlk aşamada Thermoanaerobacter kivui bakterisi, oksijensiz ortamda CO₂'yi asetata indirger; ikinci aşamada ise Saccharomyces cerevisiae (ekmek mayası) bu asetatı protein ve folik asit üretmek üzere dönüştürür. 1.750 m³ kapasiteli bir tesis yılda 12,9 kt maya, 813 kg folik asit ve 5,6 kt protein üreterek 5,6 milyon kişiye günlük B9 ihtiyacını ve proteinlerinin %5'ini karşılayabilir; ürün kilogramı 20 $'a satıldığında yatırım beş yılda geri döner, ancak maliyet büyük ölçüde elektrik fiyatına bağlı.

Testler ölçeklenebilirlikte teknik bir engel göstermese de, süreçteki en büyük belirsizlik hidrojen üretimi için elektroliz verimliliğidir; bu aşamanın iyileştirilmesi maliyetleri düşürür. Tam protein temini için mayanın ısıyla arıtılması gerekir, bu da minimum fiyatı 14,24 $'a yükseltir ve geri ödeme süresini yedi yıla çıkarır.