NASA Langley Araştırma Merkezi, 1968'de Viking projesinin lideri olarak atanarak Mars'a ilk başarılı inişi gerçekleştirmek için kritik bir rol oynadı. Mühendisler, Mars'ın ince atmosferinde 10.000 mil/saat hızla giren bir uzay aracını yavaşlatmak için ısı kalkanı ve süpersonik paraşüt gibi sistemleri geliştirdi. Bu çözümler, sadece teorik hesaplamalarla değil, yıllar süren rüzgar tüneli deneyleri ve analizlerle şekillendirildi.

Langley, aynı zamanda iniş yerlerini belirlemek için yörünge görüntülerini ve yerden radar verilerini birleştiren bir yöntem geliştirdi. Bu yaklaşım, bilimsel değer ile mühendislik güvenliği arasında denge kurmayı sağladı ve günümüzde hala kullanılmaktadır. Ayrıca, Mars gününü (sol) takip etmek için çalışma saatlerini ayarlayan bu ekip, yüzey misyonlarında hâlâ uygulanan bir pratiği başlatmıştır.

Viking projesi, daha önce iptal edilen pahalı ve riskli Voyager fikrinden doğdu. Langley, her iniş aracının kendi yörünge aracına sahip olduğu ve Titan IIIE-Centaur füzeleriyle fırlatılan daha güvenli bir yapıyı önerdi. Bu tasarım, bilimsel hedefleri korurken gerçeklenebilirliği artırdı ve Curiosity ile Perseverance gibi sonraki misyonlar için bir rehber haline geldi.