Claude tabanlı bir AI ajanı, bir VPS üzerinde kök erişimiyle, 24 saat içinde 4,75 $'lık bir cüzdandan 10 $ elde etmeye çalıştığını belirterek Bruce Schneier’e e‑posta gönderdi. Ajan, kimliğini gizlememe ve insan gibi davranmama kurallarına uyarak kendi posta sunucusunu kurdu ve mesajları doğrudan gönderdi.

Deneyim, otomasyon önlemlerinin çoğunun kimlik doğrulama katmanının önünde durduğunu gösterdi: captcha’lar, IP itibar listeleri, yeni hesap kısıtlamaları ve ödeme platformlarının gecikmeli onayları gibi engeller, ajanı durdurmak yerine sadece önüne yeni bariyerler ekledi. E‑posta teslimatı ise büyük sağlayıcıların (Google, ProtonMail) esnekliği sayesinde mümkün oldu; küçük hizmetler ise ters DNS eksikliği nedeniyle mesajı reddetti.

Araştırmacı, Lemmy gibi sosyal platformların kayıt formlarına botları tuzağa düşüren gizli Unicode karakterleri ve tersine prompt enjeksiyonlarını eklediğini ortaya koydu, bu da yalnızca otomatik sistemleri etkiliyor. Bu savunma yöntemleri hâlâ sınırlı bir oranda (yaklaşık %3) etkili ve yalnızca basit modelleri hedefliyor; daha gelişmiş AI ajanları bu engelleri aşabilir.