RPG'lerdeki romansal ilişki klişesi, BioWare'in Baldur's Gate 2 ile başlattığı bir gelenek. Ancak bu özellik, oyunların karakter gelişimi ve hikaye anlatımı için zorunlu mu? BioWare'in formülselleşmiş yaklaşımı, Mass Effect ve Dragon Age örnekleriyle eleştiriliyor. Oyuncuların bu özelliğe olan bakış açısı da değişiyor; bazıları romansal ilişkiyi atlıyor, bazıları ise bu özelliğin karakter gelişimi için önemli olduğunu savunuyor.

Larian'ın Baldur's Gate 3'teki derinlemesine romansal ilişki yaklaşımı, oyun içi karakterlerin gelişimine katkıda bulunuyor. Ancak bu özellik, oyuncuların isteklerini karşılama amacıyla kullanıldığında, RPG'lerin homojenleşmesine neden olabiliyor. Bazı oyunlar, romansal ilişkiyi sadece oyuncuların isteklerini karşılama amacıyla kullanıyor ve bu da RPG'lerin çeşitliliğini azaltıyor.

Fable'ın romansal ilişki yaklaşımı, oyun içi mekaniklerin kullanımı açısından ilginç bir örnek. Ancak bu özellik, oyun içi karakter gelişimi ve hikaye anlatımı için kullanıldığında, RPG'lerin çeşitliliğini artırabiliyor. Oyuncuların romansal ilişkiye olan bakış açısı da değişiyor; bazıları bu özelliği atlıyor, bazıları ise bu özelliğin karakter gelişimi için önemli olduğunu savunuyor.