LIGO gözlemevindeki aşırı derecede pürüzsüz aynalar, lazer ışınlarının neredeyse tamamını yansıtsa da, küçük bir kısmını emerek ısınır ve yüzeylerinde nanometre düzeyinde deformasyonlara neden olur. Bu bozulmalar, uzay-zaman dalgalarını tespit eden hassas ölçüm sistemlerinin duyarlılığını azaltır. Bilim insanları, aynaların arkasına hedefli ısı uygulayarak bu etkiyi dengelemeyi biliyordu, ancak deformasyonları yeterince doğru ölçmek uzun yıllar bir engel oldu.

Kaliforniya Üniversitesi Riverside'dan Jonathan Richardson liderliğindeki ekip, ticari termal kamera görüntülerini bilgisayar modelleriyle birleştirerek aynaların yüzeyindeki ısı dağılımını haritalandırdı. Bu yöntem, motorun dış yüzeyinden iç sıcaklık dağılımını çıkarım yaparak çalışan bir mühendislik yaklaşımına benzer. Böylece, aynaların ısıl bozulmaları çok daha hassas bir şekilde düzeltilebilir hale geldi.

Bu çözüm, LIGO'nun gelecek yükseltmesinde uygulanacak ve gözlemevinin algılama mesafesini 33 milyon ışık yılı artırıyor. Aynı teknik, 2030'ların ortalarında inşa edilecek olan 40 km uzunluğundaki Cosmic Explorer gibi sonraki nesil gözlemevlerinin temel tasarımına da entegre edilecek.