Morton Arboretum tarafından hazırlanan yeni rapora göre, Güneydoğu Asya’da 54 incelenen yerli meşe türünün 46’sı 2024 itibarıyla doğal yaşam alanlarının yarısından fazlasında “çok yüksek” ya da “yüksek” insan baskısı yaşıyor. Bu durum, bölgenin meşe çeşitliliği açısından kritik bir tehdit oluşturuyor.

Araştırma, türlerin iki üçte birinin başlıca tehditlerinin tarımsal genişleme – özellikle kauçuk, yağmur palmiyesi ve odun‑kağıt plantasyonları – olduğunu belirtiyor. Koruma alanı kapsamı ise düşük; tüm türlerin %40’ından azı korunan bölgelerde, 10 türün ise %10’dan azı koruma altında. Ayrıca, 54 türün yalnızca 14’ü botanik bahçelerinde ex situ koleksiyonlarda yer alıyor, kritik tehlikede olan 16 türden sadece biri bu şekilde korunuyor.

Vietnam, 33 tehdit altındaki ya da veri eksikliği bulunan meşe türüyle bölgenin biyolojik çeşitlilik merkezini oluşturuyor; bunların 15’i yalnızca bu ülkede bulunuyor. Annamit dağları ve Tayland’daki Doi Inthanon Milli Parkı gibi alanlar, meşe çeşitliliği açısından sıcak nokta olarak tanımlanıyor. Raporda, mevcut doğal ormanların korunması, hedefli saha çalışmaları, restorasyon ve genetik çeşitliliği güvence altına alacak stratejik ex situ programların acilen geliştirilmesi gerektiği vurgulanıyor.