Üniversite of Chicago ekibi, beş fareyi Uluslararası Uzay İstasyonu’na (ISS) gönderirken beş fareyi yerde kontrol grubu olarak tuttu. Deneme yaklaşık 38,5 gün sürdü ve sonucunda farelerin kalp hücrelerinin mikroçekirdek ortamında güç kaybı göstermediği gözlendi. Fare kalp atış hızı insan kalbinin 6‑10 katı olduğu için kısa sürede kalp fonksiyonu hakkında geniş veri elde edilebiliyor.

Araştırmacılar aynı zamanda kalp hücrelerinde hafif bir inflamasyon izi tespit etti ve bu bulununun uzun süreli uzay görevleri için incelenmesi gerektiğini vurguladı. Ayrıca, ISS’deki dokü örneklerini doğrudan almayı planlayarak, geri dönüş sırasında ağır yer çekimi etkisinden kaçınmayı hedefliyorlar. İnsan için şu anda uzayda en uzun süreli görev 438 gün civarında iken, Mars’a gidiş‑dönüş tâmini iki‑üç yıl sürebileceği için kalp üzerindeki uzun etkiler daha fazla araştırılmalı.

Şu anda astronotlar günlük 2,5 saat egzersiz yapıyor ancak bu sürenin sadece 1,5 saati etkili fiziksel aktivite olarak sayılıyor. Gelecek çalışmalar inflamasyonu azaltıcı yöntemler ve daha uzun mikrogravitasyon deneyimleri üzerinde odaklanacak.