Bristol Üniversitesi, Nesta ve Amsterdam UMC liderliğindeki bir çalışma, yalnızlığın mental sağlık, refah ve genel sağlıktaki olumsuz ilişkilerini kanıtlıyor. Araştırmacılar, yalnızlık ve sosyal izolasyonun fiziksel hastalıklarla doğrudan bağlantısını gösteremese de, psikolojik etkilerin ciddiyetini vurguluyor.

Çalışma, İngiltere Biyobanki ve genetik veri setlerini kullanarak üç farklı yöntemle analiz yaptı: gözlem analizi, kardeşler arası karşılaştırmalar ve Mendelyen randomizasyon. Sonuçlar, yalnızlığın algılanan ilişki kalitesiyle, sosyal izolasyonun ise bağlantı sayısıyla ilişkili olduğunu gösterdi. Her iki durum da mental sağlığı ve refahı olumsuz etkiledi.

Araştırmacılar, bu bulguların kamu sağlığı politikalarında yalnızlığı bir öncelik olarak ele almayı gerektirdiğini belirtiyor. Ancak, genç nesillerde ve uzun süreli yalnızlık durumlarında bu etkilerin aynı olup olmadığı hâlâ bilinmiyor. Gelecek çalışmalar, bu boşlukları doldurmak için gerekli.