Prostat kanser hücreleri, immün sistemin onları tanıyamaması için mRNA moleküllerini kısaltır. Bu kısaltma, SPSB1 adlı bir proteini aşırı üretmeye neden olur ve bu protein, kanser hücrelerinin yüzeyindeki MHC-1 kompleksini yok eder. MHC-1 olmadan, T hücreleri kanser hücrelerini göremez ve immün terapi etkisiz kalır.
Araştırmacılar, CRISPR-Cas13 tabanlı bir araç geliştirerek SPSB1 mRNA’sının kısaltılmasını engelledi. Bu araç, mRNA’yı kesmek yerine, onun son kısmının kesilmesini engelleyerek normal uzunluğunu korudu. Sonuçta, SPSB1 üretimi azaldı, MHC-1 kompleksi yeniden yüzeye çıktı ve immün hücreler tümöre daha fazla girdi.
Deneysel tedavi, farelerde immün kontrol noktaları tedavisinin etkinliğini önemli ölçüde artırdı ve herhangi bir hedef dışı etki gözlenmedi. Ancak bu yöntem henüz klinik denemeler aşamasına girmedi ve insanlarda güvenliği ve etkinliği test edilmeli.