Transistör-transistörlü mantık (TTL) yaygınlaşana kadar, direncili-transistörlü mantık (RTL) üzerine yapılan geliştirme olarak diyot-transistörlü mantık (DTL) devrelerde sık görülür. Bu IC'ler, özellikle 1960'larda TI'nin 5400 ve 7400 serileri trend ayarladığında, entegrasyon devrelerinde (IC) DTL kullanımı nadir görülür. Bu durum, Signetics'in PDIP paketinde bulunan sekiz kanallı NAND kapısı ST680a, [Ken Shirriff] tarafından ilgiyle incelenmesine sebep oldu.
Bu entegrasyon devresi, modüler kullanım için erken dönem plastik katı devre paketini (PDIP) kullanmış olsa da, keramiğe kıyasla decap (paket açma) işlemi daha zor yöntemler gerektirir. TTL'ye göre daha yavaştır ve daha fazla gücü tüketir ancak sorunları çözülene kadar, iyi anlaşılmış ve yetişkin bir teknoloji olduğu için DTL'ler anlamlı kalmışlardır.
Makalede, bu IC'de kullanılan bir DTL NAND kapısının çok basit bir şekilde birden fazla diyotla girişleri toplamak suretiyle nasıl çalıştığı açıklanmıştır. Bu ilginç bir entegrasyon geçmişine dair bakış, [CuriousMarc]'in bilinmeyen IC'lerinin stratejik rezervinden bulunması ve ilk decap işlemi sıcak havayla yapması, [Ken]'in ise analizini ve bu geçmişi belgelemesiyle mümkün kılmıştır.