Planetary Science Institute'ın Jordan K.
Steckloff başkanlığındaki bir ekip, The Astrophysical Journal Letters'ta yayımlanan çalışmada beyaz cücelerin tidalleriyle asteroitlerin nasıl parçalandığını modelleyerek 'kilometre boyutlu bariyer' adını verdikleri bir üst sınırı ortaya koydu.
Gerçekçi bir tutundurma kuvveti (Van der Waals, ~10–1000 Pa) eklendiğinde, tidalleriyle parçalanan yığınların en büyük parçacıkları 100 metre ile 1 kilometre arasında kalıyor; bu da Shoemaker-Levy 9 keşfinin Jüpiter'e yaklaşırken 100 m–1 km parçalara bölünmesiyle uyumlu.
