May 2024'te yaşanan büyük güneş fırtınası, auroraları Florida ve Meksika'ya kadar görünür kılan olay, bilim insanları hâlâ çevresel etkileri üzerinde çalıştırıyor. Nagoya Üniversitesi'nden Yoshizumi Miyoshi ve ortaklarının Geophysical Research Letters dergisinde yayımladığı yeni makale, bu fırtınanın yakın çevredeki elektronları relaksativ hızlara hızlandırmak için korus dalgalarını kullandığını gösteriyor. Bilim, Yer'in yerel radyasyon ortamını Van Allen kemerleri üzerinden anlatıyor.
Bu kemerler, Uzay Çağı'nın erken döneminde keşfedilmiş ve Güne'den atılan yüksek enerjili elektronlar ve ionlar karşınkı öncelikli savunma sistemini oluşturuyor. İç kemer protonlar, dış kemer ise yüksek enerjili elektronlar tarafından hakim. 2014'te NASA Van Allen Probe misyonu, 11.500 km üzerindeki 'killer elektronlar' için cam gibi bir duvar buldu. May 2024'te Arase uydu, bu duvarın içine ultra-relativistik elektronların girmesine izin verdi.
Güneş rüzgarının 1.200 km/s hızına ulaşması, Yer'siğin manyetik alanını sıkıştırdı ve 2003'ün Halloween fırtınasına benzeyen en yoğun geomanyetik rahatsızlığına yol açtı. Arase, tipik arka planına göre 5.000 kat daha yüksek seviyede ultra-relativistik elektronları kaydetti. Elektron faz uzamsı yoğunluk metoduyle yapılan analiz, elektronların dışarıdan gelip템