GM, 1950'lerden 1970'lerin ortalarına kadar her bölümünün kendi V8 motor ailesini üretmesine izin veriyordu. 1977'deki Oldsmobile‑Chevrolet motor değiştirme skandalının ardından, uygulamayı gizlediği için marka güvenini kaybetti ve maliyetleri düşürmek için ortak motorlara geçmeye karar verdi. Bu süreçte Buick 1980'da, Pontiac 1981'de kendi V8 üretimini durdurdu. 1965'te GM'de sekiz farklı V8 ailesi ve bu motorların 14 farklı silindir hacmi vardı; bu karmaşık yapı hem üretim maliyetini artırdı hem de yeni emisyon standartlarını karşılamayı zorlaştırdı.
Rakipler Ford ve Chrysler ise 1950'lerden beri tek bir V8 hattı üretiyordu, bu da bölüm bazlı yaklaşımın gereksiz olduğunu gösterdi. Skandalın temel sorunu motor değiştirme değil, bu uygulamanın müşterilere asla söylenmemesiydi.
Skandal sonrası ekonomik zorunluluk GM'nin 'korporat' güç transfer sistemlerine geçişini hızlandırdı; Oldsmobile 1990'a kadar diğer GM araçları için V8 üretmeye devam etti, Cadillac ise Northstar DOHC V8 ile itibarsızlık yaşadı. Chevrolet, V8 motorlarını Cadillac ve GMC dahil tüm bölümlerine kadar sağladı ve sonunda tüm GM ürünleri tek bir GM powertrain kullanmaya başladı.
