İnsan ve büyük maymun kahkahalarını karşılaştıran çalışmaya göre, hızlı gülme yeteneğimiz konuşmayı mümkün kılan şeylerden biri olabilir. İletişim kuran tek hayvan insan değil; kuşlar eş çekmek için şakır, yunuslar bireyleri tanımlayan imza ıslıkları kullanır ve birçok primat, toplumsal yaşamlarını koordine etmeye yardımcı olan karmaşık sesler çıkarır. Araştırmacılar, bu iletişim sistemlerini inceleyerek, sonunda bizi tanımlayan özelliklerimizden birine, yani dile götüren evrimsel adımların bir kısmını yeniden kurabiliyor. Kahkaha, insanların en yakın yaşayan akrabaları olan şempanzeler ve bonobolarınından daha hızlı ve daha fazla zamansal değişkenlik gösteren ritmik yapıya sahip.

İnsan kahkahası, daha fazla ince iradi denetim sağlayan ardışık ses patlamalarından oluşuyor. Bu evrimsel değişim, insanların konuşmayı mümkün kılan kilit yeniliklerden birini yansıtıyor olabilir. Bulgular, kahkahanın oyuncul etkileşimlerden toplumsal bağları sürdürmeye ve aidiyeti işaret etmeye dek evrimleştiğini düşündürüyor.

Üç ila dört milyon yıl önce erken homininler, bugün insanlarda görülen esnek kahkaha örüntülerinin bazı temellerini çoktan gösteriyor olabilir. Bu da kahkahanın farklı toplumsal bağlamlara giderek daha uyumlu hâle gelmesini sağlamış olabileceğini gösteriyor. Şempanze ve bonobo çi