Yönetmen Matsubayashi Yoju, 39. Tokyo Uluslararası Film Festivali'nin Nippon Cinema Now bölümünde gösterilen 'Okinawa Saudade' belgeselini, 2016 yılında Brezilya'da yaşadığı bir yıl boyunca Okinalı göçmen topluluğu (Urizunkai) ile kurduğu bağlardan besleyerek şekillendirdi. Film, Ryukyu Buyo dansçısı Yumi ve Eisa öğretmeni Everton'un Okinawa'ya kökenlerini keşfetmek için yaptıkları değişim programını merkezine alıyor.
Matsubayashi, 2020 belgeseli 'Okinawa/Santos' için yaptığı araştırmalar sırasında II. Dünya Savaşı sırasında Santos'taki Japon göçmenlerin zorunlu yer değiştirmesinin %60'ının Okinalılar olduğunu öğrenmiş ve bu keşif onu Urizunkai topluluğuna bağlamıştı.
Topluluk üyeleri yönetmeni 'Ichariba choodee' (kardeş gibi) diyerek aralarına almış ve film için koordinatörlük, sürücü gibi ihtiyaçları gönüllü olarak karşılamışlardı. 2024 Temmuzunda Brezilya Anisti Komisyonu'nun Japon göçmenlere yönelik resmi özür dilemesi ve Eylül ayındaki burslu değişim programı, belgeselin zaman çizelgesi ile örtüşerek yapım sürecini kolaylaştırdı. Matsubayashi, filmde geleneksel Okinawa dansları ile Brezilya'da 45 yıl önce ortaya çıkan 'Yaratıcı Eisa' arasındaki farkları, sanshin enstrümanının kullanımı ve dansın evrimi üzerinden işliyor.