New Mexico Üniversitesi araştırmacıları Susmita Garai ve Zachary Sharp, Nature Geoscience'ta yayımlanan çalışmada, Dünya büyüme aşamasında milimetre-santimetre boyutundaki silikat çakılların atmosferden geçerken demir oksitlerini (FeO) indirgediğini ve bu sayede serbest kalan oksijenin hidrojenle birleşerek su oluşturduğunu gösterdi.
Deneyler, 3.000 K'yı aşan sıcaklıklarda ve 200 barın üzerindeki basınçlarda çakılların eriyip 'molten pebble rain' (ergimiş çakıl yağmuru) oluşturduğunu, bu süreçte su buharının dakikalar içinde üretildiğini kanıtladı.
Bu mekanizma, Ay'ın oluşumu ve Geç Çarpışma Dönemi gibi zaman kısıtlamalarına takılan komet/asteroit teorilerine alternatif bir yerel su kaynağı sunuyor.