Amerikalı araştırmacılar, Neron dergisinde yayınlanan bir çalışmada farelerin Ventral Tegmental Area (VTA) bölgesini inceleyerek erken yaş stresinin beyin hücrelerinde kalıcı bir değişiklik bırakabileceğini gösterdi. Çalışma ekibi, genç farelere uygulanan stresin VTA nöronlarında DNA'nın sarılma durumunu değiştirdiğini tespit etti. Bu bulgu, erken yaş travmasının uzun vadeli zihinsel sağlık riskleriyle nasıl bağlantılı olabileceğine dair bir biyolojik mekanizma sunar.

Stres maruz bırakılan farelerde SETD7 enzimi miktarı artıyor ve bu enzimin artışı H3K4me1 kimyasal etiketlerinin sayısını yükseltiyor. Bu etiketler DNA'yı daha açığa çıkarmak için hazırlar, dopamin üreten nöronların gelecekteki gen aktivasyonunu kolaylaştırır. Ek deneylerde SETD7'nin yapay olarak artırılması stres toleransını düşürüp daha fazla anksiyete davranışına yol açarken, enzimin engellenmesi stresli fareleri daha dayanıklı kılıyor.

Araştırmacılar, bu sonuçların insanlarda da geçerli olup olmadığını doğrulamaya devam ediyor; fare ve insan arasındaki biyolojik benzerlikler göz önüne alındığında benzer bir süreç olası görünüyor. Gelecekteki çalışmalar, olumlu deneyimlerin (sosyalleşme, iyi beslenme) aynı nöron grubunda koruyucu etkisi olup olmadığını inceleyecek.