Kırk yıldır gökbilimciler, Samanyolu'nun merkezinden dışarı doğru uzanıyor gibi görünen devasa bir döngü olan Galaktik Merkez Lobu (GML) üzerinde kafa yoruyordu. Bu yapı, süpernova kalıntılarından galaksi çekirdeğindeki eski bir patlamaya kadar birçok farklı açıklamayla ilişkilendirilmişti.

Ancak Heidelberg Üniversitesi'nden astrofizikçi Kathryn Kreckel liderliğindeki bir araştırma ekibi, GML'nin aslında galaktik merkezde olmadığını ve bir lob olmadığını ortaya koydu. Yapı, Dünya'ya yaklaşık 6.520 ışık yılı uzaklıkta, çok daha yakın bir konumda bulunan kapalı bir döngü.

Araştırmacılar, bu keşfi SDSS-V Yerel Hacim Haritalama araştırmasından elde edilen verileri kullanarak gerçekleştirdi. Özellikle iyonize kükürt emisyonlarını inceleyerek, tozun içinden geçebilen uzun dalga boyları sayesinde lobun alt kısmının da görünür hale gelmesini sağladılar. Bu sayede yapının kapalı bir döngü olduğu anlaşıldı ve toz haritalarıyla karşılaştırılarak mesafesi belirlendi.

Bu devasa yapı, yoğun ultraviyole radyasyon altında parlayan bir hidrojen gazı bulutu. Bilim insanları, bu balonun, Barnard Döngüsü gibi benzer yapılarla aynı süreçle, yani aynı yıldız oluşum bölgesinde doğan devasa yıldızların faaliyetleri ve süpernova patlamaları sonucu oluştuğunu düşünüyor.

Yaklaşık 115 ışık yılı genişliğindeki bu yapı, Orion'daki ünlü Barnard Döngüsü'nden daha küçük olsa da, benzer ölçekte olması, ikisinin de aynı tür yıldız oluşum süreçleriyle şekillendiğini gösteriyor. Bu keşif, Samanyolu'nun kendi özelliklerini ne kadar etkili bir şekilde gizleyebildiğini de ortaya koyuyor.