Lei ve arkadaşları, bilinen bir 'gerçek' karbon akısını kullanarak NASA'nın OCO-2 uydusu ve yer istasyonlarının gözlemlerini simüle etti ve tersine modelleme ile yüzey akımı uç değerlerinin ne kadarını kurtarabileceklerini test etti. Sonuçlar, uydunun yer istasyonlarına göre çok daha fazla ekstrem olayı yakaladığını ancak gerçekçi koşullarda ekstrem konumların sadece yaklaşık %16'sını tanımlayabildiğini gösteriyor; hatasız idealleştirilmiş bir senaryoda bile bu oran yarının altına düşüyor.