Bir yorum yazısında, Güneydoğu Asya’da orman restorasyon projelerinde tohum üretim sürecine Yerel ve Yerli Toplulukların (IPLC) bilgisinin dahil edilmesinin başarıyı artırdığı savunuldu. Yazarlar, bu toplulukların yerel ağaç türleri ve ekosistem ritimleri konusundaki hâkimiyetinin kritik olduğunu belirtiyor.

Tropikal ormanlarda tohumların düzensiz ve kısa ‘masting’ dönemleri, yüksek özgün tür çeşitliliği ve sınırlı stoklar gibi zorluklar yaratıyor. IPLC’lerin yakın konumları sayesinde bu olayları zamanında yakalayıp doğrudan ekim, çelik ve sürgün gibi yöntemlerle on binlerce fidan üretebildiği örnekleniyor. Ancak, üretim sonrası pazar eksikliği ve teknik destek yetersizliği gibi belirsizlikler hâlâ mevcut.

Bu bağlamda, topluluk temelli tohum üretimini sürdürülebilir kılmak için finansal modeller, veri tabanları ve dijital platformların adil yönetimi gereklidir. Çeşitlilik odaklı tohum kalitesi, uzun vadeli karbon tutumu ve iklim direnci için temel görülürken, mevcut girişimler Güneydoğu Asya’da hâlâ kırılgan ve ölçeklenebilirlik sorunu yaşıyor.