26 Ekim 1970'de Fullerton, California'da işçiler endüstriyel park yollarından birini, kırık şişe camının %63'ünü, kaya tozunun %36'sını ve hidratlı kalin %1'ini içeren 'glasphalt' karışımıyla kapladı. 183 metre uzunluğundaki deneme yolu, cam atıklarının yollarda değerlendirilebilirliğini test etmek için konvenciyonel asfalt bir şeritle karşılaştırıldı; o dönem hesaplarına göre bir mil şerit için yaklaşık üç milyon şişe gerekiyordu. Cam ısısı daha uzun tuttuğu için sıkıştırma zorlaştı ve bazı parçacıklar makara altında kırıldı, ancak sonraki denetimler kayma direncinin kabul edilebilir seviyede olduğunu gösterdi.