11 ülkede binlerce aile üzerinde yapılan analizlere göre anneler günde çocuk bakımına ayırdıkları süreyi 1965'teki 54 dakikadan 2012'de 104 dakikaya, babalar ise 16 dakikadan 59 dakikaya çıkarmış. Tarihsel olarak hiç bu kadar çok zaman çocuklarıyla geçirilmezken, ebeveynler çocukları olmadan bir akşam yemeğine çıkarken bile güçlü bir suçluluk hissi yaşıyor.

Bu paradoks, 1996'da Sharon Hays tarafından tanımlanan 'yoğun annelik' modelinin yarattığı beklentilerle açıklanıyor: her şey çocuk etrafında dönmeli, duygusal olarak emici ve çaba gerektiren bir süreç olarak kurgulanıyor ve yükün büyük kısmı kadınların omuzlarına düşüyor.

Çalışmalar bu modelin reddedilse bile anksiyete, stres ve yetersizlik hissine yol açtığını kanıtlıyor.