Uluslararası Paleopatoloji Dergisi’nde yayınlanan yeni bir çalışma, Leiden Üniversitesi’nden Alex Tutwiler ve Rachel Schats tarafından liderlik edilerek, 1600 ile 1800 yılları arasında Hollanda’da yaşayan 4‑25 yaş aralığındaki çocukların omurilik kalıntılarını incelerken, omurilik eklemlerinde yaşlı insanlarda görülenen aşınma, vertebral kenarlarda kemikli büyüme ve disclerde çukullar (Schmorl nodüleri) gibi izlerin varlığını rapor etti. Araştırmacılar, Middenbeemster’deki süt çiftliği çocuklarının en genç 9 yaşında çalıştığını, süt kabakları taşıma ve peynir kalıpları taşıma gibi ağır kaldırıcı ve tekrarlayan hareketlerin üst omurilik eklemlerini aşındırdığını belirtti; bu eklemlerdeki hasar, çok küçük ayakkabı ayakta oluşan yaralar ve şekil değiştirme ile karşılaştırıldı.

Arnhem’deki fabrikada çalışan çocukların ise iplik çekme, dokuma ve dokuma gibi 12 saatlik işlerin omurilik üzerindeki stresi daha az olmasına rağmen bel omuruluk problemleri hâlâ gözlendi. Hollanda yüzyıllar sonra çocuk işçiliğini yasaklasa da, Birleşmiş Milletler Çocuk Fonu’nun 2024 verisiyle dünya genelinde 137,6 milyonun zorla iş gücüne gönderildiği hatırlatılıyor; bu çocukların uzun vadeli bedensel etkileri hala iyi anlaşılmıyor.

Tutwiler, sonraki adım olarak kol ve bacakların etkilerini görmek için BT t람