İki kara deliğin birleşmesi sonucu oluşan kalıntı kara deliğin son kütlesi ve dönmeyi tahmin etmek için genellikle süperbilgisayarlar gerekir. Ancak Penn State fizikçileri, bu sistemin entropisinin maksimuma ulaştığı noktanın, sayısal simülasyonlarla tahmin edilen sonuçlarla yüzde birkaçlık bir doğrulukla uyumlu olduğunu buldu. Entropi, bir sistemin olası durumlarının sayısını ölçer ve doğanın daha olası, daha düzensiz hâllere doğru ilerlemesini açıklar.

Bu bulgu, kara deliklerin yalnızca genel görelilikle değil, aynı zamanda termodinamik yasalarla da anlaşılabilir olduğunu gösteriyor. 1970’lerden beri bilim insanları kara delikler ile gazlar arasında benzerlikler gözlemlemişti, ancak bu çalışma ilk kez ikili kara delik birleşmeleri için entropi maksimizasyonunun bir öngörü aracı olarak işe yaradığını kanıtladı.

Sonuç olarak, birleşmiş kara delik neredeyse tüm çarpışma bilgisini kaybeder ve sadece iki parametreyle tanımlanır: kütlesi ve dönmeyi. Araştırmacılar, bu iki parametrenin termodinamik bir ilkeyle açıklanabildiğini düşünüyor. Bu, kara delik etkileşimlerinin temel bir düzenleyici ilke olarak entropi maksimizasyonuyla yönetilebileceğini öne süren yeni bir soruyu gündeme getiriyor.