The Legend of Zelda: Ocarina of Time, 1998'de Nintendo 64 için çıktığında serinin ilk 3D deneyimi olarak hem Z-targeting sistemi hem de çocuk/yetişkin Link ayrımıyla iki farklı Hyrule sunarak aksiyon-macera türünü yeniden şekillendirdi.
Oyun, önceki örneklerde görülen 'iki dünya' formülünü (A Link to the Past, Twilight Princess) zaman yolculuğu mekaniğiyle birleştirmiş, ancak geçişin kendisine verilen ağırlıkla öne çıkmıştı.
Miyamoto'nun başlangıçta Ganon Kalesi merkezli, hatta birinci şahıs planladığı proje, Nintendo 64'ün yetenekleri keşfedildikçe açık dünya, Epona ile at binme ve üçüncü şahıs kamerasıyla büyümüş; bu teknik kararlar Link'in fiziksel büyümesini ve Hyrule'ın değişimini görsel olarak hissettirmiştir.