Modern mühendislik bilgisayarlar ve otomasyonla şekillenmiş olsa da, temel ilkelerinin çoğu binlerce yıl öncesine dayanıyor. Antikythera mekanizması yaklaşık MÖ 100'de, bir batık gemiden çıkarılan bronz dişlilerle astronomik döngüleri modelleyip tutulmaları öngörebiliyordu; bu, yüzyıllar boyunca benzer karmaşıklıkta bir mekanik hesaplayıcının tekrar ortaya çıkmadığı bir başarıydı. Tekerlek ve aks ise Mezopotamya'da MÖ 3500 civarında geliştirildi ve büyük tekerleğin küçük aksla birlikte dönmesi prensibi, günümüzde türbinlerden endüstriyel robotlara kadar hâlâ geçerliğini koruyor. Dişli sistemleri, makara düzenekleri ve tornanın erken biçimleri de yine Antik Yunan ve Roma döneminde ortaya çıktı; bu mekanizmaların temel mantığı otomotiv aktarma organlarından asansörlere kadar değişmeden kullanılıyor. Roma betonu kireç ve volkanik kül içeren karışımıyla limanlardan su kemerlerine kadar dayanıklı yapılar sağladı ve bazı yapılar yaklaşık 2.000 yıldır ayakta kalarak araştırmacıların daha uzun ömürlü inşaat malzemeleri geliştirmek için kimyasını incelemesine konu oluyor. Su yönetiminde de benzer bir süreklilik var: Roma su kemerleri yerçekimiyle suyu uzun mesafelere taşırken, Pers qanat sistemleri yeraltı tünelleriyle buharlaşmayı en aza indiriyordu; her iki yaklaşım da günümüzün beledi̇